منوی دسته بندی

مشاوره کودک و نوجوان‎

نشانه های اضطراب کودک هنگام شروع سال تحصیلی جدید: وقتی کودک مضطرب است، ممکن است نداند چگونه احساسات خود را در قالب کلمات بیان کند. در عوض، به دنبال سرنخ در رفتار او باشید.  کودکی که اضطراب را تجربه می کند ممکن است: 1⃣ وابسته‌تر از حالت عادی به نظر برسد 2⃣ بی قرار و بهانه گیر شود. 3⃣ تغییرات در عادات غذایی و خوابیدن. 4⃣ افکار یا نگرانی‌های منفی داشته باشد. 5⃣ زودتر ناراحت یا عصبانی شود. 6⃣ گریه های بی دلیل داشته باشد. 7⃣ تقلا برای تمرکز 8⃣ از دل درد شکایت کند.

6⃣ عامل برای افزایش خودکارآمدی در نوجوان؟ ????‍???? خودکارآمدی (باور به توانمندی های خود) آموختی است و روانشناسان برای افزایش آن ۶ راهکار را ارائه داده اند: 1⃣ فراهم آوردن زمینه ی تجربیات موفقیت آمیز: با توجه به شناختی که از توانایی های فرزند خود دارید، فعالیت های ساده ای از او بخواهید تا انجام دهد. طوریکه از انجام آن کار، احساس موفقیت کند. از تکالیف آسان شروع کنید و به مرور به سمت کارها و مسئولیتهای دشوارتر حرکت کنید. موفقیت در تکالیف عزت نفس نوجوان را افزایش می دهد و اعتماد به نفس او را برای انجام مسئولیتهای بعدی بالا می برد. 2⃣ ترغیب و تشویق کلامی: خیلی مهم است که بدانید، نوجوان هنوز هم به تایید و تشویق پدر و مادرش نیاز دارد. حتی در قبال انجام یک ساده از او تشکر کنید. همه ی نوجوانان دوست دارند، پدر و مادرشان به ایشان افتخار کنند. با تشویق های کلامی، نوجوان خود را در مسیر پیشرفت قرار دهید. 3⃣ نوجوانتان را در معرض الگوهای موفق به ویژه از اقوام و آشنایان، قرار دهید: قبل از انجام هر کاری علاوه بر جسارت، داشتن الگویی برای انجام صحیح آن کار نیز اهمیت دارد. با ارائه ی الگوهای موفق، زمینه یادگیری را برای فرزندتان فراهم کنید. بهترین الگو در درجه اول پدر و مادر می باشند و سپس اقوام و آشنایان. البته مراقب باشید تا ناخواسته، نوجوان خود را با کسی مقایسه نکنید. کافیست به طور غیر مستقیم از افراد موفق خانواده و اقوام و دوستان به نیکی یاد کنید. 4⃣ کمال گرایی را کنار بگذارید: بسیاری از والدین فکر می کنند شرط درست انجام دادن یک کار، کامل و بدون نقص انجام دادن آن است. ایشان گاهی با استناد به ضرب المثل معروف: «کار را که کرد، آنکس که تمام کرد» تلاشهای ناتمام فرزندشان را نادیده می گیرند. یا با مشاهده کوچکترین نقصی فرزند خود را سرزنش و از تلاش مجدد دلسرد می کنند. به خاطر داشته باشید که هیچ انسانی کامل نیست مخصوصا اینکه در شروع کار باشد. اگر فرزند شما حتی پنجاه درصد از تکالیف اش را درست انجام می دهد، سزاوار تایید و تشویق شماست . 5⃣ مشارکت با همسالان: نوجوانتان را ترغیب کنید تا کارها و تکالیف اش را با هم سن و سال هایش انجام دهد. هیچ وقت انتظار نداشته باشید؛ نوجوان شما به تنهایی احساس رضایت و موفقیت از انجام کارهایش داشته باشد. از او بخواهید؛ با دوستانی که مورد تأیید شما هستند، تشکیل گروه بدهد و برای این کار به او کمک نیز بکنید. 6⃣ تعامل با مدرسه: بر فعالیت های تحصیلی فرزندتان نظارت داشته باشید. به مدرسه اش سر بزنید و  با معلم ها صحبت کنید تا در جریان پیشرفت یا مشکلات او قرار بگیرید. حتما در این زمینه با مشاوران مدرسه هم مشورت کنید.

نوع رابطه‌ی فرزند با والدین چگونه بر روابط عاطفی‌اش تأثیر می‌گذارد؟ پدر و مادر نخستین کسانی هستند که فرزند آنها را سرمشق خود قرار می‌دهد. در واقع آنها اولین الگو یا استاندارد کودک‌شان در زمینه‌ی روابط با دیگران هستند. شاید خودمان متوجهش نباشیم، اما نحوه ی تعامل ما با دیگران از رفتار پدر و مادرمان با هم بسیار تأثیر پذیرفته است؛ طوری که ما در روابط روزمره، نمونه‌هایی از رفتار و گفتار والدین‌مان هستیم 

– اگر والدین معمولاً از خود احساس و محبت فیزیکی نشان ندهند، این امر می تواند بر نحوه ی ابراز عشق و علاقه‌ی فرزند به شریک عاطفی‌اش تأثیر بگذارد.

_تجربه ی طلاق والدین می تواند فرزند را نسبت به روابط عاطفی با دیگران بسیار محتاط و مردد کند.

_ والدینی که به فرزند خود توجه و احساس نشان می‌دهند، او را به فردی راحت‌تر و بامحبت تر در روابط عاطفی تبدیل می‌کنند.

_غفلت والدین ممکن است فرزند را در زمینه‌ی روابط عاطفی دچار ناامنی های روانی یا وابستگی کند.